Monday, July 20, 2015

വേദിയിലെ കസേരകൾ എന്നോട് പറഞ്ഞത്



അടുത്ത സീറ്റിൽ ഇരുന്നു ഉറക്കത്തിലേക്കു വീഴുകയായിരുന്ന സത്യശീലനെ തട്ടി ഉണർത്തി സുഗുണൻ പറഞ്ഞു ,


' അളിയാ , നിങ്ങള് ഇവിടെ ഇരുന്നു ഇങ്ങനെ ഉറങ്ങല്ലേ , ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ നാണക്കേടാണ് "


പെട്ടെന്ന് ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ചാടിയെഴുന്നേറ്റു സീറ്റിൽ നിവർന്നിരുന്ന സത്യശീലൻ, പുഞ്ചിരിക്കുന്ന ആവേശമുള്ള മുഖവുമായി തന്റെ വാച്ചിൽ സമയം നോക്കി പിറ് പിറുത്തു.... " ശല്യങ്ങള് , ഇവനൊന്നും വേറെ ഒരു പണിയും ഇല്ലേ , മനുഷ്യനെ മിനക്കെടുത്താൻ ഓരോ ചടങ്ങുകള്.... "


സുഗുണൻ വീണ്ടും സുശീലനെ ഓർമിപ്പിച്ചു... "പതുക്കെ പറ മച്ചു , അടുത്ത് പോലീസുകാര് ഒക്കെ നിൽപ്പുണ്ട്. അവരെങ്ങാനും കേട്ടാൽ നാണക്കേടാണ്   "


തന്റെ സീറ്റിന്റെ അടുത്ത് നില്ക്കുന്ന കൊമ്പൻ മീശക്കാരൻ  പോലീസുകാരൻ ഒന്നും കേട്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല എന്ന വിശ്വാസത്തിൽ സത്യശീലൻ നിർവന്നിരുന്നപ്പോഴേക്കും വേദിയിലുള്ള സുന്ദരിയായ അധ്യക്ഷ മൈക്കിൽ ഇങ്ങനെ അരുളി ചെയ്തു...


" അടുത്തതായി സ്വാഗത പ്രസംഗം നടത്താനായി കേരളത്തിന്റെ ബഹുമാന്യനായ അഭ്യന്തര മന്ത്രി സുഗുണൻ സാറിനെ വേദിയിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു കൊള്ളുന്നു.... "


അത്രയും നേരം അധ്യക്ഷയെ ഇടം കണ്ണിട്ടു നോക്കി വെള്ളം ഇറക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്ന സത്യശീലന്  ഷേക്ക്‌ ഹാൻഡും കൊടുത്തു , സദസിനെ നോക്കി എല്ലാവരെയും അഭിവാദ്യം ചെയ്തു മൈക്ക് കയ്യിലേന്തിയ സുഗുണൻ അണ്ണൻ പതിവ് സ്റ്റൈലിൽ തന്റെ പ്രസംഗം തുടങ്ങി......


" വേദിയിൽ ഇരിക്കുന്ന ബഹുമാനപ്പെട്ട മുഖ്യ മന്ത്രി സത്യശീലൻ സർ , സദസിൽ ഇരിക്കുന്ന എന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട അമ്മമാരെ....സഹോദരിമാരെ .....    "


< the end >

Saturday, July 11, 2015

Case No- 1986/12/08-റെഫറൻസ് നോട്ട്സ്



കേസ് No                :: 1986/12/08 , LKG- B ഡിവിഷൻ
ബഹു : കോടതി :: സുഷമ ടീച്ചർ, ക്ലാസ്സ്‌ ടീച്ചർ
പ്രതി                       :: അബ്ദുൽ റഷീദ്, ലാസ്റ്റ് ബെഞ്ച്‌  
വാദി                       :: മീനാക്ഷി നമ്പിയാർ , സെക്കന്റ്‌ ബെഞ്ച്‌
സാക്ഷികൾ           ::  (1) ലക്ഷ്മി, ( 2) നിൻസി, (3) വിശാക്, (4) മജീദ്‌ , (5) അരുണ്‍


FIR റിപ്പോർട്ട്‌ ::
[ അവലംബനം : 1 & 2 സാക്ഷി മൊഴികൾ ]
ലച്ചുവിന്റെയും നിൻസിയുടെയും കൂടി  ക്ലാസ്സിൽ ഓടി കളിക്കുകയായിരുന്ന മീനാക്ഷിയെ ആബ്ദുൽ കൈ കൊണ്ട് തടഞ്ഞു നിർത്തി എന്തോ ചോദിച്ചു. കളിയുടെ ഇടയിൽ തന്നെ ശല്യപ്പെടുത്തിയതിന്റെ എല്ലാ അരിശവും കാരണം അവന്റെ കൈകൾ വലിച്ചു നീക്കി മീനാക്ഷിയും  അതിനേക്കാൾ ശക്തമായി തിരിച്ച് പ്രതികരിച്ചു. ദേഷ്യം വന്ന അബ്ദുൽ  മീനാക്ഷിയെ പിടിച്ചു തള്ളി , മതിലിൽ ഇടിച്ച മീനാക്ഷിയുടെ നെറ്റി പൊട്ടി ചോര വന്നു.


രേഖപെടുത്തിയ പ്രധാന മൊഴികൾ ::
1. "അബ്ദുൽ എപ്പോഴും കളിക്കുമ്പോൾ മീനുവിനെ ശല്യപ്പെടുത്തും" [ മൂന്നാം സാക്ഷി ]
2. "മീനുന്റെ നെറ്റിന്നു ചോര വന്നത് ഞാൻ കണ്ടതാണ് " [ നാലാം സാക്ഷി ]
3. 'FIR ഇൽ പറഞ്ഞതൊക്കെ സത്യമാണ് " [ ഒന്നും രണ്ടും സാക്ഷികൾ ]
4. "അബ്ദുൽ തിരിഞ്ഞപ്പോൾ അറിയാതെ കൈ തട്ടി മീനു വീണു പോയതാണ് " [ അഞ്ചാം സാക്ഷി ]


സുപ്രധാനമായ മൊഴി ::
5. " ഞാൻ വീഴുമ്പോൾ അബ്ദു എന്റെ അടുത്തെങ്ങുംഇല്ലായിരുന്നു "  [ വാദി : മീനാക്ഷി ]


:: വിധി ന്യായം ::
" അബ്ദുൽ തള്ളിയത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് മീനാക്ഷി വീണത്. അബ്ദുൽ എപ്പോഴും മീനാക്ഷിയെ ശല്യപ്പെടുതുന്നതിനാൽ അബ്ധുലിനെ LKG-A ഡിവിഷനിലേക്ക് മാറ്റുവാൻ ഈ കോടതി ഹെഡ് മാസ്റ്ററോട് ശുപാർശ ചെയ്യും.  അബ്ദുൽ ഇനിയും മീനാക്ഷിയെ ശല്യപ്പെടുത്തിയാൽ വീട്ടുകാരെ വിളിപ്പിച്ചു സ്കൂളിൽ നിന്നും പുറത്താക്കും  ഇപ്പോൾ തൽക്കാലം രണ്ടു അടിയാണ് ശിക്ഷ , അബ്ദുൽ സ്റ്റാഫ്‌ റൂമിൽ ചെന്ന് ചൂരൽ കൊണ്ട് വരിക   "


ആ വലിയ വിധി കേട്ട് മൂന്നും നാലും പ്രതികൾ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. വാദി പതുക്കെ പൊട്ടി കരഞ്ഞു , ഒന്നും രണ്ടും പ്രതികൾ വാദിയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ആരോടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ പ്രതി സ്റ്റാഫ്‌ റൂമിലേക്ക്‌ ചൂരൽ എടുക്കാൻ നടന്നു നീങ്ങി. അത് കണ്ടു അഞ്ചാം പ്രതി അവന്റെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു.


< Case No- 1986/12/08 - File End  >
   
അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവ്വം ആയി കരുതി കോടതി ശിക്ഷ വിധിച്ച ഈ പ്രമാദമായ പെറ്റി കേസിലെ , ബഹുമാനപ്പെട്ട കോടതിയും നമ്മളും അറിയാൻ ശ്രമിക്കാതെ പോയ ആ ചെറിയ ചോദ്യം ഇപ്പോഴും ബാക്കിയാണ്,

""അബ്ദു എന്തായിരിക്കും അന്ന് മീനുവിനോട് പറഞ്ഞതു ?""


തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പ്രതിയെ കടുത്ത ശിക്ഷകളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കാനുള്ള വെപ്രാളത്തിൽ കോടതിയുടെ മീനാക്ഷിയെന്ന / സാക്ഷികളുടെ മീനുവെന്ന / അബ്ദുവിന്റെ സ്വന്തം മീനൂട്ടി തന്റെ ഉള്ളിൽ ആരോടും പറയാതെ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച, എവിടെയും രേഖപ്പെടുത്താതെ പോയ ആ അതി പ്രധാനമായ മൊഴി ഇതാണ് ,


 " നീ ഇങ്ങനെ ഓടി കളിക്കല്ലേ എന്റെ മീനുട്ടി, എങ്ങാനും വന്നു വീണാൽ നിന്റെ  കയ്യൊടിയും കേട്ടോ, ഞാൻ പറഞ്ഞേക്കാം .... "


::സമർപ്പണം :: വാദികളും സാക്ഷികളും എവിടെയും രേഖപ്പെടുത്താതെ പോയ നിഷ്കളങ്കമായ ചെറിയ മൊഴികൾ കാരണം, എപ്പോഴെങ്കിലുമൊക്കെ പ്രതി സ്ഥാനത്ത് നിൽക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുള്ള എല്ലാ പാവം  'കുറ്റവാളി'കൾക്കും വേണ്ടി...



Thursday, July 2, 2015

ഒരു ഡയറി കുറിപ്പ്


നട്ടുച്ച നേരത്ത് സ്റ്റാഫ്‌ റൂമിൽ ഞാൻ ഒരു പൊതി കടലയും കൊറിച്ചു ബോർ അടിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അപ്രതീക്ഷിതമായാണ് ആ യുവ കോമള  ചോദ്യം അവിടെ കടന്നു വന്നത് ,


" ഗോപകുമാർ മാഷ്‌ ഇവിടുണ്ടോ ? "


അത് കേട്ട് ഞാൻ ചോദ്യ കർത്താവിനെ തലയുയർത്തി ഒന്ന് നോക്കി. മൊത്തത്തിലുള്ള അവന്റെ ലക്ഷണം കണ്ടു ഈ കോളേജിലെ തന്നെ വിദ്യാർഥി ആണെന്ന്  പിടി കിട്ടി. എങ്കിലും ആളെ അധികം കണ്ടതായി ഓർമയില്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഇനിയെങ്ങാനും തല്ലാൻ വേണ്ടിയാണോ വരവ് എന്നറിയാനായി ഒരു മറുചോദ്യം ഭവ്യതയോടെ ചോദിച്ചു ,


" ഗോപകുമാർ മാഷോ ?  , എന്താണ് കാര്യം ?


"റെക്കോർഡ്‌ ബുക്കിൽ മാഷിന്റെ ഒപ്പിട്ടു വാങ്ങിയില്ലേൽ നാളത്തെ ലാബ് പരീക്ഷക്കുള്ള ഹാൾ ടിക്കറ്റ്‌ തരില്ല എന്നാണു ഓഫീസിൽ പറയുന്നത്.  അത് കൊണ്ട് ഒപ്പിട്ടു വാങ്ങാനാണ് "



അവന്റെ കയ്യിലെ റെക്കോർഡ്‌ ബുക്കിലേക്ക് ഒന്നെത്തി നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞത് ശെരിയാണെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തിയ ശേഷം കസേരയിൽ അധികാരത്തോടെ നിവർന്നിരുന്നു ഞാൻ  ഉറച്ച ശബ്ധത്തിൽ  ഗർജിച്ചു ,


" എടോ , ഞാൻ ആണെടോ നീ ഇപ്പോൾ അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഗോപകുമാർ മാഷ്‌... ക്ലാസ്സിൽ പോലും കയറാതെ , എന്നെ കണ്ടിട്ട് തിരിച്ചറിയാൻ പോലും പറ്റാത്ത നിനക്ക് , എന്റെ ഒപ്പ് വേണം അല്ലേ... "


തനിക്കു സംഭവിച്ചു പോയ വലിയ അമളിയുടെ ഒരു ചെറു ലാഞ്ചന പോലും മുഖത്ത് കാട്ടാതെ അവൻ വീണ്ടും തുടർന്നു,
" മാഷ്‌ അങ്ങ് ക്ഷീണിച്ചു പോയല്ലോ. കണ്ടോ , എനിക്ക് പോലും പെട്ടെന്ന്  മനസ്സിലായില്ല.. ദയവു ചെയ്തു  ഈ റെക്കോർഡ്‌ ഒപ്പിട്ടു തരണം.... "


ഇത്രയും പറഞ്ഞു അവൻ ആ റെക്കോർഡ്‌ പുസ്തകം ഭാവ്യതയോട് കൂടി എന്റെ മേശ പുറത്തു വെച്ച് പ്രാർത്ഥനയോടെ ദൂരേക്ക് മാറി നിന്നു.


"നീയൊന്നും പരീക്ഷ എഴുതിയിട്ട് ഒരു കാര്യവും ഇല്ല...  വെറുതെ സമയം മിനക്കെടുത്താതെ ഇവിടന്നു പൊയ്ക്കോ.. " എന്ന എന്റെ ശക്തമായ മറുപടി കേട്ട് തിരിച്ചു നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയ അവനെ ഞാൻ തിരിച്ചു വിളിച്ചു മേശ പുറത്തിരുന്ന റെക്കോർഡ്‌ ബുക്ക്‌ ചൂണ്ടി   കൊണ്ട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു,


" പോകുമ്പോൾ ഇതാ ഇതും കൂടി എടുത്തോണ്ട് പൊയ്ക്കോ "


എന്നോട് നല്ലൊരു നന്ദിയും പറഞ്ഞു പയ്യെ തിരിച്ചു നടന്നു വന്നു, മേശ പുറത്ത് റെക്കോർഡ്‌ ബുക്കിന്റെ അടുത്തിരുന്ന എന്റെ കപ്പലണ്ടി പൊതിയും എടുത്തു അവൻ നിഷ്കളങ്കമായി നടന്നു നീങ്ങി . അപ്പോൾ അത് നോക്കി ഞാൻ ‌ അറിയാതെ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു പോയി ...


"ശെടാ....  വേഗം അതങ്ങ് ഒപ്പിട്ടു കൊടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ കപ്പലണ്ടിയെങ്കിലും ബാക്കി ഉണ്ടായേനെ... "


ഇന്ന് ഞാൻ പഠിച്ച പാഠം :: 'എല്ലാം പോസിറ്റീവ് ആയി എടുക്കുന്ന ചിലരോട്, നമ്മൾ എത്ര നെഗറ്റീവ് ആയി പെരുമാറിയാലും, നമുക്ക് നഷ്ട്ടപെടുന്നത് സ്വന്തം കപ്പലണ്ടി പൊതികൾ മാത്രമാകാം'.  


എന്ന് , ഗോപകുമാർ മാഷ്‌
Date  : 07- 03- 2015












Wednesday, June 17, 2015

..പാറ്റയെ സ്നേഹിച്ചു പോയവർ..





"ഈ ജന്മത്തിൽ ഒരു പാറ്റയായി ജനിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ചിലപ്പോൾ കൊതിക്കാറുണ്ട് "


ഇത്രയും പറഞ്ഞു അവൻ സംസാരം നിർത്തി. ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നോ ,  എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷെ , അവന്റെ വാക്കുകൾ പതറിയിരുന്നതായി തോന്നി. തന്റെ ദുഃഖം ഞാൻ കാണാതെ ഇരിക്കാൻ എന്ന പോലെ  അവൻ ജനലിലൂടെ അങ്ങ് ദൂരേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു.


അപ്രതീക്ഷിതമായി കേട്ട ആ ഉത്തരം എന്നെയും കുഴക്കി. ഒരുപാട് നാളുകൾക്കു ശേഷം കാണുന്ന അടുത്ത കൂട്ടുകാരനോട് " എങ്ങനെ പോകുന്നു ജീവിതം ?" എന്ന ചോദ്യത്തിനു അങ്ങനെയൊരു മറുപടി ഞാൻ ഒരിക്കലും  പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. അടുത്തതായി എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ ഞാൻ കുറച്ചു നേരം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു.


ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി കാണുന്ന അവന്റെ ഭാര്യയോടു, വർഷങ്ങൾ പരിചയമുള്ളവരെ പോലെ ഒരുപാട് വാചകം അടിക്കുന്ന എന്റെ ഭാര്യയുടെ ശബ്ദം അടുക്കളയിൽ നിന്നും നമുക്ക് ഉറക്കെ കേൾക്കാം. ചെറുപ്പം മുതൽ കൂട്ടുകാരായിരുന്നിട്ടും ആണുങ്ങൾ  തമ്മിൽ എന്താണ് അത് പോലെ നിർത്താതെ സംസാരിക്കാൻ പറ്റാത്തത്, അതിശയം തന്നെ!


"എന്നാലും എന്താ നീ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് ?" ... ഒടുവിൽ കാര്യം എന്തെന്നറിയാനുള്ള ആകാംഷയിൽ ഞാൻ അങ്ങ് ചോദിച്ചു.


അടുക്കളിയിലേക്ക് എത്തി നോക്കി ആരും വരുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തിയ ശേഷം അവൻ പതിയെ എന്റെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു ..


" ഈ ലോകത്ത് അവൾക്കു ആകെ പാറ്റയെ മാത്രമേ കുറച്ചെങ്കിലും പേടിയുള്ളൂ... അങ്ങനെ എങ്കിലും അവൾ എന്നെ....  അത് കൊണ്ടാ ഞാൻ അങ്ങനെയൊക്കെ.... "


പറഞ്ഞു മുഴുവിക്കാനാവാതെ അവൻ വിതുമ്പി. ഇപ്പ്രാവശ്യം അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നത് എനിക്ക് ശെരിക്കും കാണാമായിരുന്നു.


"ഇനിയും ലേറ്റായാൽ സുരേഷേട്ടൻ ഇന്ന് എന്നെ കൊല്ലും, ഞാൻ അങ്ങോട്ട്‌ പോകട്ടെ "  എന്നുറക്കെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവന്റെ ഭാര്യ അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഇങ്ങോട്ട് വന്നു. യാത്ര പറഞ്ഞു ഇറങ്ങാൻ നേരം അവന്റെ കയ്യിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു ഞാൻ പറഞ്ഞു


"നീ നാളെ രാവിലെ ചാർജ് എടുക്കുകയല്ലേ , congratulations  "


അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ പത്രത്തിൽ അവന്റെ ഫോട്ടോയോടൊപ്പം വന്ന വാർത്തയുടെ തലക്കെട്ട്‌ ഇങ്ങനെയായിരുന്നു....


'ഗുണ്ടകളെ വിറപ്പിക്കാൻ  C.I ഇടിയൻ സുരേഷ്  നഗരത്തിൽ "


Wednesday, June 10, 2015

എടുത്തു ചാട്ടം - ഒരു കലയാണ്‌


"അളിയാ , സിനിമ ഷൂട്ടിംഗ് ! നമുക്ക് കുറച്ചു നേരം നോക്കിയിട്ട് പോകാം "


പറഞ്ഞു തീരും മുൻപ് അവൻ സ്കൂട്ടർ തിരിച്ചു പാലത്തിന്റെ സൈഡിലേക്ക്  നീങ്ങി.  വേറെയും കുറേ വണ്ടികൾ പാലത്തിന്റെ ഇരു വശവും പാർക്ക്‌ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ആളുകൾ എല്ലാം ആരുടെയോ ചുറ്റും കൂടി നിൽപ്പാണ്. അവരുടെ അടുത്ത് പോലീസ് ജീപ്പും കുറച്ചു പോലീസുകാരും നിൽപ്പുണ്ട്. സ്കൂട്ടറിൽ നിന്നും അൽപ്പം പൊങ്ങി നിന്ന്  നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞു ,


"സീരിയൽ ആണോ എന്നും സംശയം ഉണ്ട് , പോലീസ് വേഷത്തിൽ നിൽക്കുന്ന മെയിൻ ആളെ കണ്ടിട്ട് ഒരു പരിചയം തോന്നുന്നില്ല. പക്ഷെ മുടിഞ്ഞ ഗ്ലാമർ തന്നെ "

സൈഡിൽ മാറി നിന്ന പോലീസുകാരനോട്‌ ചെന്ന് അവൻ ചോദിച്ചു
" ഏതാ സാറേ പടം , ആരാണ് നായകൻ "


അവനെ അടിമുടി നോക്കി ആ പോലീസുകാരൻ പിന്നെ പറഞ്ഞതും , അവിടെ അന്ന് നടന്നതും എല്ലാവർക്കും ഒരു പാഠം ആണ് , ജീവിതത്തിൽ അധികമാരും പറഞ്ഞു തരാത്ത ഒരു വലിയ പാഠം :
" ഗ്ലാമർ ഉള്ളവരെല്ലാം , സിനിമ നടന്മാരല്ല " !!!


ഈ സംഭവം കാരണം അന്ന് അവിടെ ബുദ്ധിമുട്ടിയവർ ::


1. വണ്ടി ചെക്കിംഗ് കഴിഞ്ഞിട്ട് പോകാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ , അവസാനം അങ്ങോട്ട്‌ വന്നു കയറിയ എന്റെ കൂട്ടുകാരനെയും പരിശോധിക്കേണ്ടി വന്ന പോലീസുകാർ


2. ബുക്കും പേപ്പറും ഇൻഷുരൻസും ഇല്ലാതെ വണ്ടിയോടിച്ചതിന് അഞ്ഞൂറ് രൂപ ഫൈൻ അടിച്ച പേപ്പറ് കിട്ടിയ എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ


3. വണ്ടിയെയും കൂട്ടുകാരനെയും പോലീസുകാര് കൊണ്ട് പോയതു കാരണം ബാക്കി യാത്ര ബസ്സിൽ ആകേണ്ടി വന്ന , പാവം ഞാൻ !




Thursday, June 4, 2015

ഭൂലോക പ്രശ്നങ്ങൾ



" ഹലോ , പറ്റിയാൽ ഒരു ഉപകാരം ചെയ്യാമോ , ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ മാത്രമേ ചാറ്റിൽ ഓണ്‍ ലൈൻ കാണുന്നുള്ളൂ , അത് കൊണ്ടാ "

 

ശനിയാഴ്ച രാത്രി അപ്രതീക്ഷിതമായി ഫേസ് ബുക്ക്‌ ചാറ്റിൽ മലയാളം ഇംഗ്ലീഷിൽ കയറി വന്ന ഈ മെസ്സേജ് കണ്ടു അവനു അകാംഷയായി.

കമ്പനിയിൽ കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന പെണ്‍ കുട്ടിയാണ്. പലപ്പോഴും ജോലിയുമായുള്ള കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചിട്ടുള്ളത് അല്ലാതെ അധികം മിണ്ടിയിട്ടില്ല. കാണാനൊരു ചെലോക്കെയുള്ള കൊച്ചാണ്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഒരു കൊച്ചും ഉണ്ട് . ഇതെന്തായിരിക്കും അവൾക്കു വേണ്ട ഉപകാരം ! കുറെ നേരം മനസ്സിൽ മാറി മറിഞ്ഞ നൂറു നൂറു ചോദ്യങ്ങളെ മാറ്റി നിർത്തി അവൻ മറുപടി കൊടുത്തു
" ഷുവർ , പറഞ്ഞോളു "

 

പിനീടുള്ള അവളുടെ ചാറ്റിനു വേണ്ടിയുള്ള അവന്റെ കാത്തിരിപ്പ്‌ പത്തു മിനുട്ട് വൈകി . ആ പത്തു നിമിഷത്തെ ടെൻഷൻ അവനു താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. എങ്കിലും ,  നിഗൂടതകൾ വീണ്ടും ഒളിപ്പിച്ചു അവൾ ചാറ്റി 
" താങ്ക്സ് , പക്ഷെ ആരോടും ഇത് പറയരുത് "

 

അവന്റെ ചങ്കിടിപ്പ് കൂടി , കാര്യം എന്തോ വലുതാണ്‌. ജോസ് പ്രകാശ് സിനിമയിൽ പറഞ്ഞ പോലെ ഈ  ഒരു സഹായം ചിലപ്പോൾ ജീവിതം മാറ്റി മറിക്കും. വിറയാർന്ന കൈകളുമായി  അവൻ എഴുതി
" എന്നെ വിശ്വസിക്കാം , ധൈരമായി പറഞ്ഞോളു "

 

പിന്നീടും , അവളുടെ മറുപടി പത്തു മിനിട്ട് വൈകി. അവന്റെ ആകെയുള്ള മനസ്സമാധാനം കൂടി പോയി. ഒടുവിൽ മുഖവുര  നീക്കി അവൾ കാര്യം പറഞ്ഞു തുടങ്ങി
" ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ ഫേസ് ബുക്ക്‌ വാളിൽ ഞാൻ പോസ്റ്റു ചെയ്ത ഏതെങ്കിലും സ്റ്റാറ്റസ് വന്നിരുന്നോ , ഒന്ന് വേഗം നോക്കി പറയാമോ ?"

 

അവൻ വേഗം ഫേസ് ബുക്ക്‌ പേജ് മുഴുവൻ തപ്പി. അവൾ പതിവായി ഷെയർ ചെയ്യാറുള്ള പേജുകളും , പിന്നെ ഉച്ചയ്ക്കുണ്ടാക്കിയ മീൻ പൊരിച്ചത് വെച്ചുള്ള ഒരു ഫോട്ടോയും അവളുടെതായി അവൻ കണ്ടു.

വീണ്ടും പലകുറി നോക്കി ഉറപ്പു വരുത്തിയ ശേഷം അവൻ അവളോട്‌ കാര്യം പറഞ്ഞു
" പേടിക്കാനുള്ള ഒന്നുമില്ല , ആകെ ഒരു മീനിന്റെ ഫോട്ടോ മാത്രമേ കാണാൻ ഉള്ളു "

"വളരെ നന്ദി , ആശ്വാസം. ശെരി അപ്പോൾ. പിന്നെ , ഓഫീസിൽ കാണാം "
ഇത്രയും പറഞ്ഞു പോകാനൊരിങ്ങിയ അവളോട്‌ അവൻ വേഗം ചോദിച്ചു
" ബുദ്ധിമുട്ടില്ലേൽ, എന്താണ് കാര്യം എന്ന് എന്നോട് പറയാമോ ?'

അങ്ങനെ സസ്പെൻസ് പൊട്ടിച്ചു അവൾ പറഞ്ഞു...

"ആരോടും പറയണ്ട , ഞാൻ ഉച്ചയ്ക്കിട്ട മീൻ ഫ്രൈയുടെ ഫോട്ടോക്ക് ഇത് വരെ ലൈക്കൊന്നും കിട്ടാത്തതിനാൽ അത് മറ്റുള്ളവർക്ക് കാണാൻ  പറ്റുമോ എന്നറിയാൻ വേണ്ടി ചോദിച്ചതാ.. എന്തായാലും വളരെ നന്ദി "

എന്ത് മറുപടി പറയണം എന്നറിയാതെ ലാപ്ടോപ് മടക്കി വെച്ച് അവൻ ആകാശത്ത് നോക്കി ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു
" !@#$%^&**((&^%$$ മോള് "









Wednesday, May 20, 2015

ധർമ സങ്കടം




'അളിയാ , എനിക്കവളെ ശെരിക്കും ഇഷ്ട്ടമാടാ.. പക്ഷെ , ഈ കല്യാണം നടക്കില്ല'


'പിന്നന്താണ് നിന്റെ പ്രശ്നം '


'അവളുടെ ബാപ്പ വെള്ളമടിക്കും , അത് നാട്ടിൽ എല്ലാർക്കും അറിയാം '


ഇത്രയും പറഞ്ഞു അവൻ ഗ്ലാസിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന രണ്ടു പെഗ്ഗ് റമ്മും വലിച്ചു കയറ്റി കണ്ണുകൾ തുടച്ചു. പകൽ മാന്യനായ ആ നല്ല കൂട്ടുകാരനെ എങ്ങനെ സമാധാനിക്കണം എന്നറിയാതെ മറ്റൊരു മാന്യനായ സുഹുർത്ത് വിഷമിച്ചു.







Wednesday, April 29, 2015

...മാന്ത്രിക മുട്ടയുടെ കഥ...


" എത്ര പഠിച്ചിട്ടും ഒന്നും തലയിൽ നിൽക്കുന്നില്ല... ഉസ്താദ്‌ എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് ചെയ്യണം, ഇനി പരീക്ഷയ്ക്ക് മൂന്നു ദിവസം കൂടെയേ ഉള്ളു... " , ഇത്രയും പറഞ്ഞു ജബ്ബാർ ടെൻഷനിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടന്നു.
"ഇതിനൊക്കെ ദക്ഷിണ വേണ്ടി വരും , അറിയാലോ"... എന്ന ഉസ്താദിന്റെ  മറു ചോദ്യത്തിനു  മറുപടിയായി തലയാട്ടിയ ജബ്ബാറിന്റെ കയ്യിൽ ആ മാന്ത്രിക സമ്മാനം ഉസ്താദ് നൽകി.... ഓര്മ ശക്തി നിൽക്കാനുള്ള അഞ്ചു മാന്ത്രിക മുട്ടകൾ !
അടുത്ത അഞ്ചു ദിവസം രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു , ഓരോ ദിവസവും ഓരോ മുട്ട പൊട്ടിച്ചു തലയിൽ തേച്ചു കുളിച്ചു പഠിക്കാനിരുന്നാൽ മരണം വരെ അതൊന്നും മറന്നു പോകാത്ത , മാന്ത്രിക മുട്ടകൾ...
മുട്ടയുമെടുത്തു ദക്ഷിണയായി അഞ്ചു രൂപ ഉസ്താദിന്റെ മുന്നിലിട്ട് ഓടിയ ജബ്ബാറിനെ നോക്കി ഉസ്താദ് അതി ദയനീയതയോടെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു "ഡാ ഹിമാറേ, എന്തേലും കൂടി തന്നിട്ട് പോടാ... മുട്ടയ്ക്കൊക്കെ ഇപ്പൊ എന്താ വില..."


വാൽകഷ്ണം :: പതിവ് പോലെ ജബ്ബാർ അക്കൊല്ലവും പരീക്ഷ തോറ്റു. ആദ്യത്തെ രണ്ടു ദിവസം മുട്ട മന്ത്രം പരീക്ഷിച്ചു തട്ടിപ്പ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ജബ്ബാർ , ബാക്കിയുള്ള മൂന്നു മുട്ട ഒമ്ലെറ്റ് അടിച്ചു കഴിച്ചു കൊടുത്ത അഞ്ചു രൂപ മുതലാക്കി. ഇപ്പോൾ വലിയ ബിസിനസ്‌ കാരനായി , ഉസ്താദിന്റെ മകളെയും കെട്ടി സുഖം ആയി കഴിയുന്നു.


Saturday, July 19, 2008

ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ അപ്പൂപ്പന്‍.


എന്‍റെ കൂട്ടുകാരന്‍ തബാക്കിയുമായി ബന്ധമുള്ള ഒരു രസകരം ആയ സംഭവം.

ഇവന്‍റെ ശരിയായ പേരു തബാക്കി എന്നല്ല. പക്ഷെ ഇവനെ കണ്ടാല്‍ നമ്മുടെ മൌഗ്ലി പരമ്പരയിലെ തബാക്കി എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ മുഖ ചായ ഉള്ളത് കൊണ്ടു ഇവന്‍ അങ്ങനെ ആണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ആള്‍ വളരെ നിഷ്കളങ്കന്‍ ആണ്. ഒരൊറ്റ കുഴപ്പം മാത്രമെ ഉള്ളു. ഉറക്കത്തില്‍ സംസാരിക്കും. ഇരുപ്പത്തഞ്ച് വയസ്സ് പ്രായം ആയിട്ടും അതിന് ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല. ഇടയ്ക്ക് ഒരു ദിവസം കക്ഷി രാത്രി എഴുന്നേറ്റു ഇരുന്നു ഉറക്കെ കരയുകയാണ്. രാത്രി ഒരു രണ്ടു മണി ആയിക്കാണും. ഞങ്ങള്‍ എല്ലാരും ഓടി അവന്‍റെ അടുത്ത് ചെന്നു. എന്തായിരുന്നു കാര്യം എന്ന് നിങ്ങള്‍ക്കറിയോ?........ പണ്ടു അഞ്ചു വയസ്സ് പ്രായം ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോള്‍ അവന്‍റെ കുഞ്ഞമ്മ എല്ലാ കുട്ടികള്‍ക്കും ഹോര്‍ലിക്സ് കലക്കി കൊടുത്തിട്ടും അവന് മാത്രം കൊടുത്തില്ല പോലും!!!!!! അതോര്‍ത്തു കക്ഷി ഇരുപതു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഉറക്കത്തില്‍ ആലോചിച്ചു ഇരുന്നു കരയുകയാണ്. നല്ല ഒരു ചവിട്ടും, പിന്നെ കുറെ തന്തയ്ക്കു വിളികളും കേട്ട ശേഷം ആണ് അവന്‍ കിടന്നുറങ്ങിയത്.

ഇപ്പോള്‍ വിഷയം അതല്ല..... ഒരിക്കല്‍ തബാക്കി പറഞ്ഞ രസകരമായ ഒരു സംഭവം ആണിത്.

ഒരിക്കല്‍ ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും വീട്ടില്‍ ടിവി കണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ പെട്ടെന്ന് തബാക്കി പറഞ്ഞു. 'എന്‍റെ അപ്പൂപ്പന്‍ പണ്ടു ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തില്‍ ആയിരുന്നു.'..... ഇവന്‍ എന്താണ് പറയുന്നതു എന്ന് പിടി കിട്ടാത്തത് കൊണ്ടു ഞങ്ങള്‍ അതി മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാതെ വീണ്ടും ടിവിയില്‍ തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. കുറച്ചു നേരം കഴിന്നപ്പോള്‍ തബാക്കി വീണ്ടും...... ' അപ്പൂപ്പന്‍ ഉപ്പ് സത്യാഗ്രഹത്തില്‍ ഒക്കെ പന്കെടുതിട്ടുണ്ട്...... അന്ന്അതിന് കിട്ടിയ സര്‍ടിഫികറ്റുകള്‍ വീട്ടില്‍ ഉണ്ടത്രേ!!!!'.... അത് നങ്ങള്‍ക്ക് താങ്ങാവുന്നതിനും അപ്പുറമായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ അവനെ വളഞ്ഞു... എന്നിട്ട് ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിച്ചു തുടങ്ങി.... 'ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളക്കാരന്‍ ഉപ്പ് സത്യാഗ്രഹത്തിന് പോവുകയോ?'... പോട്ടെ, ചിലപ്പോള്‍ ദേശ സ്നേഹം കൊണ്ടു പോയിക്കാണും. അതിന് അതില്‍ പോയതിനു അന്ന് സര്‍ടിഫികറ്റു വാങ്ങി എന്നോ? ... അതിന് അത് ഒരു കൊമ്ബട്ടിഷഷന്‍ ഐറ്റം അല്ലായിരുന്നല്ലോ..... ഇവന്‍റെ ഈ ഒരു വെടിയെന്കിലും പൊളിക്കണം..... ഞങ്ങള്‍ ചോദിച്ചു ....' നിന്റെ അപ്പൂപ്പന്‍ ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തില്‍ ആരായിരുന്നു?'.... അവന്‍ പറഞ്ഞ മറുപടി എന്താണെന്ന് അറിയോ...... അവന്‍റെ അപ്പൂപ്പന്‍ ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തില്‍ ഒരു സാധാ പോലീസ് കോണ്‍സ്റ്റബിള്‍ ആയിരുന്നു എന്ന്.

അത് കേട്ടപ്പോള്‍ നങ്ങള്‍ക്ക് ചിരി പൊട്ടി.... ഇനി അവനെ വെറുതേ വിടാമെന്ന് വെച്ചു... പക്ഷെ അന്ന് രാത്രി അവന്‍ എഴുന്നേറ്റു വീണ്ടും കരഞ്ഞു.... കാരണം എന്തെന്നോ... അവന്‍ നമ്മളോട് ഒരു കള്ളം പറഞ്ഞു പോലും. സത്യത്തില്‍ അവന്‍റെ അപ്പൂപ്പന്‍ ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലെ കുക്ക് ആയിരുന്നു പോലും.

സ്പെഷ്യല്‍ ചിക്കന്‍ ഫ്രൈ..


പണ്ടു സ്കൂളില്‍ ഈ സാമൂഹ്യപാടവും ഭൂമിശാസ്ത്രവും ഒക്കെ പഠിപ്പിക്കുന്ന നേരത്ത് വല്ല പാചകവും, പാര വെപ്പും പോലെയുള്ള ജീവിതത്തിനു ആവശ്യമുള്ളത് പഠിപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ആഗ്രഹിക്കാറുണ്ട്. ഇപ്പോള്‍ അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നതിനു ഒരു കാര്യം ഉണ്ട്. ഈ പാചകം ഒക്കെ അറിയാതെ എന്തൊക്കെ കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ ആണെന്നോ....

അമേരിക്കയിലെ ഒറ്റയ്ക്കുള്ള ജീവിതത്തില്‍ ആണ് പാചകം അറിയാത്ത പാടു ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ അറിഞ്ഞത്. പണ്ടു ബംഗ്ലോരിലും ചെന്നയിലും ഒക്കെ ഒറ്റയ്ക്ക് താമസിച്ചപ്പോലും ഹോട്ടല്‍ ഭക്ഷണത്തില്‍ അഭയം കണ്ടെത്തിയതിനാല്‍ ഇത്രയും പാടു ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇവിടെ ഹോട്ടലില്‍ കിട്ടുന്ന ഒന്നും നമ്മുടെ നാവിനു ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. മധുരമുള്ള കറിയും , എരിവും പുളിയും ഇല്ലാത്ത എന്തൊക്കെയോ സാധനങ്ങളും. അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ഒരു ദിവസം ചിക്കന്‍ ഫ്രൈ തിന്നാന്‍ ഭയങ്കര കൊതി. വിശന്നു കൊതി പിടിച്ചാല്‍ മനുഷ്യന് പിന്നെന്തു അഭിമാനം. കൊച്ചിയില്‍ നിന്നു വന്ന സഹ പ്രവര്തകയോട് ഉള്ള കാര്യം പറഞ്ഞു. എന്റെ അവസ്ഥ കണ്ടിട്ട് അവള്‍ ഫ്രിഡ്ജില്‍ നിന്നും രണ്ടു പൊരിച്ച ചിക്കന്‍ ഫ്രൈ കൊണ്ടു തന്നു. എന്നിട്ട് കുറച്ചു വെളിച്ചെണ്ണയില്‍ നന്നായി ചൂടാക്കി കഴിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. എനിക്ക് സ്വര്‍ഗം കിട്ടിയ സന്തോഷം. വീട്ടില്‍ ആ ചിക്കന്‍ ഫ്രൈ മേശയില്‍ വെച്ചു കുറച്ചു നേരം നോക്കി നിന്നു. പണ്ടു ചെമ്മീന്‍ സിനിമയില്‍ പരീത് കുട്ടി കറുത്തമ്മയെ നോക്കി നിന്ന പോലെ....

എന്തായാലും ചിക്കന്‍ ഫ്രൈ കിട്ടിയതല്ലേ... രണ്ടു പെഗ്ഗ് അടിച്ച് കഴിക്കാം എന്ന് തോന്നി.. സ്മിര്‍നോഫ് റം എടുത്തു അടി തുടങ്ങി. ഒന്നു..... രണ്ടു.... മൂന്നു... നാല്. ഇതാണ് ചിക്കന്‍ ഫ്രൈ കഴിക്കാന്‍ പറ്റിയ സമയം. ഇനി ചിക്കന്‍ ഫ്രൈ പൊരിച്ചിട്ടു , രണ്ടു പെഗ്ഗ് കൂടെ. ഇന്നത്തെ ദിവസം കുശാല്‍.

അടുക്കളയില്‍ കയറി. ഫ്രയിംഗ് പാനില്‍ കുറച്ചു വെളിച്ചെണ്ണ എടുത്തു ചൂടാക്കി. ഭയങ്കര പുക... റൂമിലെ ഫയര്‍ അലാറം അടിച്ച് തുടങ്ങി. ഇനി വെളിച്ചെണ്ണ മായം ആണോ? എങ്കിലും പെട്ടെന്ന് രണ്ടു ചിക്കന്‍ ഫ്രൈയും അതിലിട്ട് ചെറുതായി ചൂടാക്കി വേഗം പാചകം മതിയാക്കി. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഫയര്‍ അലാറം അലര്‍ച്ച നിര്‍ത്തി. പയ്യെ ഞാന്‍ ചിക്കന്‍ ഫ്രൈയും ആയി എന്‍റെ കര്‍ത്തവ്യത്തിലേക്ക് കടന്നു.

ഞാന്‍ ആസ്വതിച്ചു ചിക്കന്‍ ഫ്രൈ-യില്‍ ഒരു കടി... അത് മാത്രമെ ഇപ്പോള്‍ ഓര്‍മയുള്ളൂ..... പണ്ടു കുടിച്ച മുലപ്പാല്‍ ഉള്‍പ്പെടെ എല്ലാം പുറത്തെത്തി. അങ്ങനെ മണിക്കൂറുകള്‍ നിര്‍ത്താതെ തുടര്‍ന്ന് ഒടുവില്‍ എപ്പോഴോ തളര്‍ന്നു ഉറങ്ങി.

പിറ്റേ ദിവസം കണ്ണ് തുറന്നപ്പെഴുക്കും ഉച്ച ആയി. ശെനിയാഴ്ച്ച ആയതു കൊണ്ടു ഭാഗ്യം. അല്ലെങ്കില്‍ ഓഫീസ് മുടങ്ങിയേനെ.... ഞാന്‍ പയ്യെ കഴിഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഇനി സ്മിര്‍നോഫിന്റെ കുഴപ്പം ആണോ? അതോ ചീത്തയായ ചിക്കന്‍ ആയിരുന്നോ? എന്താണെന്ന് ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല. അപ്പോഴാണ് ഇന്നലെ ചിക്കന്‍ പൊരിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ കരിഞ്ഞ ഫ്രൈ പാന്‍ ഒക്കെ അടുക്കളയില്‍ ഇരിക്കുന്ന കാര്യം ഓര്‍ത്തത്‌. എന്കില്‍ പിന്നെ പാത്രം കഴുകിയ ശേഷം ആവാം അന്വേഷണം എന്ന് കരുതി പാത്രം കഴുക്കാന്‍ അടുക്കളയിലേക്കു.

പാത്രം കഴുകാന്‍ പാത്രങ്ങള്‍ എടുത്തു ഡിഷ്‌ വാഷര്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ അവിടെ ഡിഷ്‌ വാഷരിന്റെ സ്ഥലത്തു വെളിച്ചെണ്ണ!!!!! ഞാന്‍ അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടി...... അവിടെ വെളിച്ചെണ്ണയുടെ സ്ഥലത്തു ഡിഷ്‌ വാഷര്‍.

അങ്ങനെ ലോകത്ത് ആദ്യമായി 'ഡിഷ്‌ വാഷര്‍ ചിക്കന്‍ ഫ്രൈ ' ഞാന്‍ വിജയകരം ആയി പരീക്ഷിച്ചു. ഒന്നു ഞാന്‍ പറയാം....... ദഹന സമ്പന്തമായ അസുഖങ്ങള്‍ക്ക് ഇതു ഒരു നല്ല മരുന്നാണ്.... ഞാന്‍ ഗ്യാരണ്ടി.